تسعيرات كمال تنزل بود - چنانچه گندم يك من بيست دينار و پانزده دينار فلوس بود ، و برنج سه چهار نمكه اعلى در پنجاه دينار ، و روغن اعلى خالص در يكصد و پنجاه دينار - و هر وقت ترقى مىنمود به دويست دينار مىرسيد ، و پنير خوب اعلى يك من هشتاد دينار و يكصد دينار ، و كشك از قرار چهل دينار و پنجاه دينار ، و ماست در بيست و پنج دينار ، و ساير اجناس انگور و خربزه اعلى يك من ده دينار تسعير ديوانى بود كه به طرح به اهل حرفه داده مىشد - و بر اين نهج ، هر جنس از اجناس كمال وفور و نهايت تنزل داشت . خرماى اعلى اعلى گرمسيرى را يك من سى دينار مىفروختند . خرقه جائى گرو باده و انجير اعلى را يك من چهل دينار ، و كشمش و دوشاب يك من شصت دينار و پنجاه دينار ، و قند و شكر در پانصد دينار و چهار صد دينار دادوستد مىنمودند - و قس على هذا . . . بعد از آن‌كه ماه مبارك صيام منقضى ، و باز ابواب عيش و حبور بر روى عموم خلايق مفتوح گرديده ارباب دولت باز بناى طرب‌انگيزى و نشاطآميزى گذاشتند - . . . به تاريخ اواسط شهر شوال ، بندگان نايب الشانى ، در كمال عزت و كامرانى در خانه يكى از اربان مكنت و عزت تشريف داشتند كه ناگاه دو نفر چاپار از خراسان ، از خدمت بندگان عالىجاه محمد زمان خان سپهسالار وارد ، و تعليقچه رفيعه بندگان معظم اليه را آورده بودند كه عاليشان معظم اليه محاسبات عملكرد خود را با عمال ديوانى مفروغ نموده ، روانه دار السلطنه اصفهان شود . . . مقارن ورود چاپاران مزبور ، نيز دو نفر چاپار مژده لق‌چى از جانب بندگان جلالت نشان خان والاشان صفى قلى خان تركستان اوغلى وارد ، و سواد رقم مبارك را با احكام عاليجاه معظم اليه آورده ، و عاليشان كلانتر و اعزه و